De afgelopen paar weken waren lekker drukke weken. Ik heb nog niet echt goed een overzicht maar er is veel gebeurd.
We gingen een paar weekjes weg. Het was GEEN vakantie 
!. Het begon met Lunteren. Er was een festival wat vrienden van me organiseren. Het heet Out of the Box. Je kunt het zien als een soort van jongeren kamp/conferentie waar een groep jongeren bij elkaar komt voor een week lang met elkaar achter God aan gaan. Het is een hongerige groep mensen die samen achter Jezus hart aan gaan. Het was echt mooi. Iedere dag waren er twee diensten waarin fijne aanbiddings tijden waren en onderwijs.
Deze tijd was voor mij heel goed. Het was echt een tijd waarin God zijn hart met me deelde. Op persoonlijk niveau en voor anderen. Een van de dingen die God liet zien is Zichzelf als Vader voor mij. Het is zo mooi hoe hij mijn hart aan het winnen is. Hij laat iedere keer zijn zachte liefde zien. Vooral als ik tijd met Hem neem dan merk ik het meer. Dan komt Hij en iedere keer schrijft Hij iets meer van Zijn liefde op me hart. In die week van die conferentie heb ik dat goed gemerkt. Hij is mijn Papa. En alles wat niet in lijn is met wie Hij is als Papa confronteert Hij dan ook. Niet op een harde manier, Hij schijnt zijn licht erop en vervolgens wil Hij erover praten. Zodat ik Hem leer kennen zoals Hij is.
Naast Gods hart voor mij voelde ik het ook voor anderen. Ik merkte een verzachting van mijn hart. Dat als anderen aan het huilen waren dan kon ik met ze mee huilen. Maar ook dat ik als ik iemand zag echt Gods hart voor die mensen kon voelen. Zo bijzonder wanneer Hij zijn hart met me deelt!
Na de Out of the Box conferentie was er een zomerschool van een gebedsgroep waar we ook wekelijks naar toe gaan (Daniel prayer network). Deze zomerschool ging over intimiteit en voorbede. Dit was echt super gaaf. Het was alsof van dag een ik in een stromende rivier sprong waarin God me mee nam naar diepe plekken in mijn hart waar Hij wilde komen met genezing en waarheid.
Het onderwijs wat er was ging in de eerste week over verschillende dingen. Een paar voorbeelden: Gods focus ‘het hart’, Jezus als bruidegom, dingen die we geloven over onszelf en God die niet waar zijn en nog meer. Wat mij het meest raakte in die tijd was eigelijk niet het onderwijs. Het was heel goed onderwijs. Maar iedere keer in de aanbidding en in de tijden van gebed dan was God zo sterk bezig met mij hart. Het was echt niet iets wat ik zelf deed.
De eerste avond voelde ik me alsof ik ineens in een open ruimte was. Maar ik voelde me toch beperkt. Ik merkte in ineens dat wat ik over God had gelooft in kaders was geweest. Dat is niet erg maar het had wel mijn vrijheid beperkt. God was me aan het laten zien dat Hij anders is dan ik geloofd had. Niet dat ik nou zo een slecht beeld had van wie Hij is. Wat niet uit relatie voorkwam voelde alsof het weg genomen werd. En vanuit die relatieloosheid die ik in plekken van mijn leven nog heb was Hij me aan het uitnodigen om met Hem op reis te gaan in de dieptes van Zijn en mijn hart. En zo was er in iedere aanbiddings tijd wel een diep iets dat God aan het doen was.
God was echt bezig met bepaalde wortels van bijvoorbeeld afwijzing. Ik had echt een sterke angst voor afwijzing. Dat uitte zich op veel manieren. En ik heb hier wel vaker met God mee gestreden maar tijdens deze school heeft God het echt naar boven gebracht dat ik het echt heel sterk ervoer. En in het midden van de pijn kwam God naar me toe. Dat was echt heel mooi. De ervaring was niet fijn maar ik kon God er wel in ontmoeten. Ik was me zo bewust van mijn strijd voor acceptatie. God liet me zien dat ik verlang naar Hem als Vader. En op dat moment heeft Hij ook mijn pijn aangeraakt. Dit betekent niet dat het volledig over is maar wel dat ik meer genezing ontvangen heb.
De school had twee focussen de eerste week ging over intimiteit en de twee de week ging over voorbede, israel en eindtijd. Ik merkte voor mij persoonlijk dat de nadruk van de tweede week voor mij veel meer lag op het hebben van vriendschap met God. God is me aan het uitnodigen naar een dieper niveau van Hem kennen. Het intiem kennen van Zijn hart. Het was echt een gave tijd. Onderwerpen zoals: Waarom Israel, het klaarmaken van de bruid, vriendschap met God, kamen naar voren.
Een highlight van die week was wel voor mij op vrijdag. Ze deelden over waarom israel en wat het betekent om een wachter voor Israel te zijn. Een gedeelte waar het ook over ging was over wat we als kerk israel aan hebben gedaan. Dat sneed gewoon echt diep in mijn hart. Er was een Messiaanse jood die met ons deelde en aan het eind hadden we een tijd waarin we persoonlijk vergeving konden vragen in naam van de kerk. Dat was zo krachtig. Er was echt genezing hierdoor aan beide kanten.
Deze school was ook twee ‘diensten’ per dag. Met een gave tijd van aanbidding en daarna goed onderwijs. Naast al het ‘geestelijke’ (tijden van aanbidding, onderwijs, en gebed) was er echt een sterke familie sfeer waarin het heel veilig was om je hart te delen en je werd echt gewaardeerd. Dit is denk ik nog wel het gaafst geweest van de school. Er was zo een fijne sfeer dat heb ik nog niet op veel plekken meegemaakt zoals dit. Echt een sterk gevoel van thuis zijn. Deze sfeer stimuleerde dan ook extra de zoektocht naar Gods hart. Er is zo veel gebeurd dit waren een paar highlights.
Er is dus veel gebeurd! Nu zijn we weer een week terug al in Amsterdam. Volop aan het draaien in het huis van gebed. Als wachters op de muur. Een nieuwe ontwikkeling die misschien leuk is om te weten is dat ik ook weer mee ga leiden met de IMI. We zijn weer aan het voorbereiden geslagen om de gebedsschool op te zetten. Komende september zal die starten. Ik heb er erg zin in. Nou dit was het even voor nu.
Tim
